ΣΚΕΨΕΙΣ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ

ΣΠΙΝΟΖΑ
Ένα ελεύθερο πλήθος καθοδηγείται περισσότερο απ’ την ελπίδα παρά από το φόβο, ενώ ένα υποταγμένο, περισσότερο από το φόβο παρά από την ελπίδα. Το πρώτο προσπαθεί να χαρεί τη ζωή, ενώ το δεύτερο, απλώς ν’ αποφύγει το θάνατο. Το πρώτο, προσπαθεί να ζει για λογαριασμό του, το δεύτερο είναι αναγκασμένο ν’ ανήκει στον κατακτητή του. Γι’ αυτό και λέμε ότι το δεύτερο είναι υπόδουλο ενώ το πρώτο ελεύθερο.
Πολιτική Πραγματεία

ΣΚΕΨΕΙΣ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ

ΣΟΠΕΝΑΟΥΕΡ

· Κάθε ανάσα που παίρνουμε απωθεί τον θάνατο που συνεχώς μας πολιορκεί…Στο τέλος ο θάνατος πρέπει να θριαμβεύσει, γιατί ορίστηκε για μας από τη γέννησή μας και παίζει με το θύμα του μόνο για λίγο, πριν το καταβροχθίσει. Κι όμως, συνεχίζουμε με μεγάλο ενδιαφέρον και με πολλή φροντίδα τη ζωή μας για όσο μεγαλύτερο διάστημα γίνεται, όπως θα φτιάχναμε μια σαπουνόφουσκα, όσο μεγαλύτερη μπορούμε, παρά τη βεβαιότητά μας πως στο τέλος θα σκάσει.
· Το ταλέντο είναι σαν τον σκοπευτή που χτυπάει έναν στόχο, τον οποίο οι άλλοι δεν μπορούν να πετύχουν. Η μεγαλοφυΐα είναι σαν τον σκοπευτή που χτυπάει έναν στόχο, τον οποίο οι άλλοι δεν μπορούν καν να δουν.
· Το ακλόνητα θεμέλια της άποψής μας για τον κόσμο και κατ’ επέκταση το βάθος και η ρηχότητά της διαμορφώνονται στα πρώτα παιδικά χρόνια. Η άποψη αυτή στη συνέχει αναπτύσσεται και τελειοποιείται, αλλά κατ’ ουσίαν δεν μεταβάλλεται.
· Η θρησκεία έχει τα πάντα με το μέρος της: την αποκάλυψη, την προστασία των κυβερνήσεων, τα υψηλότερα αξιώματα και διακρίσεις…και πάνω απ’ όλα αυτά, το ανεκτίμητο προνόμιο να της επιτρέπεται να εντυπώνει στο νου των ανθρώπων τα δόγματά της από την τρυφερή παιδική ηλικία, ώστε να μετατρέπονται σχεδόν σε έμφυτες ιδέες.
· Οι αιώνιες λογομαχίες, οι θρηνωδίες σου για την ηλιθιότητα του κόσμου και για την ανθρώπινη δυστυχία μου πρακαλούν δυσάρεστα όνειρα και δυσβάσταχτες νύχτες…Δεν έχω ζήσει ούτε μια δυσάρεστη στιγμή που να μην την οφείλω σε σένα. (γράμμα στον Άρθουρ Σοπενχάουερ από τη μητέρα του).
· Η ευθυμία και η ελαφράδα της νεότητας οφείλονται εν μέρει στο γεγονός ότι ανηφορίζουμε το βουνό της ζωής και δεν βλέπουμε τον θάνατο που βρίσκεται στη βάση της άλλης μεριάς.
· Ευτυχισμένος είναι ο άνθρωπος που μπορεί μια για πάντα ν’ αποφύγει να έχει παρτίδες με μεγάλο αριθμό συγγενικών του όντων.
· Τίποτα πιο σίγουρο δεν υπάρχει για να φτιάξεις τη διάθεση του άλλου, απ’ το να του μιλήσεις για κάποιο κακό που σου συνέβη τελευταία ή να του αποκαλύψεις κάποια προσωπική σου αδυναμία.
· Προς τους λογίους και τους φιλοσόφους της Ευρώπης: για σας ένας φαφλατάς σαν τον Φίχτε είναι ισότιμος του Καντ, του μεγαλύτερου στοχαστή όλων των εποχών, κι ένας τσαρλατάνος σαν τον Χέγκελ νομίζετε ότι κατέχει βαθιά σοφία. Συνεπώς δεν έγραψα για σας.
· Η ζωή δεν είναι παρά μια κρούστα μούχλας στην επιφάνεια της γης, ένα άχρηστο ενοχλητικό επισόδειο στη μακάρια ανάπαυση της ανυπαρξίας.
· Δεν έχουμε άλλη επιλογή: είμαστε όλοι καταδικασμένοι να ζήσουμε και πρέπει να σκεφτούμε πώς να ζήσουμε με τη λιγότερη δυνατή οδύνη.
· Μπορώ ν’ αντέξω τη σκέψη ότι σε λίγο καιρό σκουλήκια θα καταβροχθίζουν το σώμα μου, αλλά τρέμω στην ιδέα ότι καθηγητές φιλοσοφίας θα ροκανίζουν τη φιλοσοφία μου.

ΣΚΕΨΕΙΣ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ

ΣΚΕΨΕΙΣ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ

ΝΙΤΣΕ

• Θα χρειάζονταν όντα πιο πνευματικά απ’ τον άνθρωπο για να εκτιμήσουν σ’ όλο το βάθος τη βλακεία, που υποστηρίζει ότι ο άνθρωπος είναι ο σκοπός του σύμπαντος κόσμου.

• Οι γυναίκες δεν πεθαίνουν από έρωτα, αλλά μαραζώνουν χωρίς αυτόν.

• Η αποφασιστικότητα του Χριστιανισμού να βλέπει τον κόσμο άσχημο και κακό, έχει κάνει τον κόσμο άσχημο και κακό.

• Όποιος υπόσχεται σε κάποιον ότι θα τον αγαπά ή θα τον μισεί παντοτινά ή ότι θα του μείνει πιστός, υπόσχεται κάτι που βρίσκεται πέρα από τις δυνάμεις του.

Σοφία Σολομώντος (II, I ως VII)

(Διότι οι ασεβείς είπαν στους εαυτούς τους, μέσα στην πλάνη του λογισμού τους:)

Ο χρόνος της ζωής μας είναι σύντομος και γεμάτος θλίψη• δεν υπάρχει καμιά θεραπεία ενάντια στο θάνατο του ανθρώπου, και ποτέ δεν γνωρίσαμε κανένα που να γύρισε από τον τάφο του.
Διότι η μοίρα μας είναι η περιπέτεια, και ύστερα θα είμαστε σαν να μην υπήρξαμε ποτέ• γιατί η ανάσα των ρουθουνιών μας δεν είναι παρά καπνός, και ο λόγος μας σαν σπίθα εφήμερη που βγαίνει από την καρδιά μας.
Όταν αυτή σβήσει, το σώμα μας θα γίνει στάχτη, και το πνεύμα μας, σαν λεπτός αέρας, θα διασκορπιστεί. 
Και το όνομά μας με τον καιρό θα λησμονηθεί, και καμιά ανάμνηση δεν θα μείνει από τις πράξεις μας, και η ζωή μας, σαν συννεφιά και σαν ομίχλη θα περάσει και θα διαλυθεί, κυνηγημένη απ’ τις ακτίνες του ήλιου και νικημένη από την φλόγα του. 
Γιατί ο χρόνος της ζωής μας είναι σαν το πέρασμα ενός ίσκιου, και δεν γίνεται να ξεφύγουμε από το τέλος μας, διότι είναι γραμμένο, και κανείς δεν γλυτώνει απ’ αυτό.
Ελάτε λοιπόν, ας απολαύσουμε τα’ αγαθά που έχουμε. Ας βιαστούμε να χαρούμε την πλάση και τη νιότη.
Ας μεθύσουμε με το καλύτερο κρασί, ας λουστούμε με αρώματα, κι ας μην αφήσουμε το λουλούδι της άνοιξης να περάσει. 
Ας στεφανωθούμε με μπουμπούκια τριαντάφυλλων, πριν προλάβουν να μαραθούν. 
Ας μην υπάρξει ούτε ένας ανάμεσά μας, που δεν θα πάρει μέρος στις ασωτείες μας• ας αφήσουμε παντού τα σημάδια της ηδονής, γιατί αυτό είναι το μερτικό και ο κλήρος μας.